Welkom op immo buitenland | leptospiren en leptospirose

Koorts na tropenbezoek

In het Amazonegebied is een microbioloog van de University of California, San Diego School of Medicine een nieuwe bacterie tegen het lijf gelopen.Terwijl het onderzoeken van de tropische ziekte leptospirosis in Peruviaans Amazonië, een besmettelijke ziektespecialist van de Universiteit van Californië, heeft de School van San Diego van Geneeskunde nieuwe, het te voorschijn komen bacteriën aan het licht gebracht die respo kunnen zijn. De bacterie heeft een belangrijk aandeel bij leptospirosis infecties. lees het hele verhaal . De Ziekte van Weil is een leptospirose; een infectieziekte die veroorzaakt wordt door Leptospira interrogans. De ziekte van Weil wordt ook wel de rattenziekte genoemd. De belangrijkste verspreider van de ziekte van Weil is de bruine rat. De ziekte is genoemd naar Adolf Weil, een Duitse internist (1848-1916).

Artikel verschenen op 'Caducée', professionele informatiebron in de medische sector. Onlangs is een persoon in absurde omstandigheden gestorven. Hij was op een zondag per boot met vrienden vertrokken en had blikjes drank in de frigo
van de boot gezet. De volgende dag werd hij opgenomen in het ziekenhuis, waar hij 's anderendaags overleed. Een autopsie heeft uitgewezen dat het ging om een snel intredende infectie met leptospiren, veroorzaakt door een blikje waaruit hij op de boot gedronken had, zonder de inhoud in een glas te gieten. Het onderzoek van de blikjes heeft bevestigd dat zij besmet waren door urine van een rat, die leptospiren bevatte. De persoon in kwestie heeft vermoedelijk het bovenste deel van het blikje niet gereinigd vooraleer er van te drinken. Het blikje was besmet door urine van een rat, die giftige en dodelijke stoffen bevat, waaronder leptospiren, die leptospirose veroorzaken.
Drank in blikjes, en andere voedingswaren in gelijkaardige verpakking, worden gestockeerd in magazijnen die dikwijls wemelen van knaagdieren. Zij worden vervoerd naar de verkooppunten, zonder eerst gereinigd te worden. Telkens wanneer u een blikje koopt, reinig zorgvuldig het bovenste deel met water en een detergent, alvorens ze in de ijskast te zetten. Beter nog, koop geen blikjes. De ziekte van Weil geeft veelal wel ernstige verschijnselen.

Leptospirose: een onderschatte infectieziekte

Volgens een studie van INMETRO (Brazilie) zijn de deksels van drankblikjes méér besmet dan openbare toiletten. De studie wijst uit dat de hoeveelheid
kiemen en bacteriën op de deksels van drankblikjes zo erg is, dat ze absoluut met water en een detergent moeten gereinigd worden.

Leptospirosen Ziekte van Weil, melkerskoorts, modderkoorts

1. Algemeen Leptospirosen zijn een groep van zoönosen, welke veroorzaakt kunnen worden door meer dan tweehonderd verschillende Serovars leptospiren. Sommige Serovars neigen ertoe ernstige vormen van leptospirose te veroorzaken, andere veroorzaken vooral milde vormen. De ziekte van Weil is een ernstige vorm van leptospirose die veroorzaakt wordt door de nauw aan elkaar verwante Serovars icterohaemorrhagiae en copenhageni, beide uit de serogroep Icterohaemorrhagiae. Modderkoorts wordt veroorzaakt door het Serovar grippotyphosa uit de serogroep Grippotyphosa. Melkerskoorts is een meestal mildere vorm van leptospirose, veroorzaakt door het Serovar hardjo uit de Sejroe serogroep. Het aantal hardjo-infecties neemt de laatste jaren af. Naast de bovengenoemde Serovars komen er binnen Nederland diverse andere Serovars voor die mogelijk weer andere vormen van leptospirose veroorzaken. In 1995 is het vóórkomen van het Serovar mozdok type 3 uit de serogroep Pomona in Nederland voor het eerst beschreven. Met de toenemende trend van avontuurlijke vakanties neemt het aantal infecties opgelopen in het buitenland, met vaak exotische Serovars en ‘bijzondere’ ziektebeelden toe. Vooral jungletochten en ‘rafting’ blijken een risico voor het oplopen van een leptospireninfectie te zijn.

2. Ziekte 2.1 Pathogenese Leptospiren treden via wondjes, de gemacereerde huid of slijmvliezen het lichaam binnen. Daar verspreiden ze zich onmiddellijk in het bloed en de organen. Nadat het aantal leptospiren in bloed en weefsels een kritische waarde heeft bereikt, ontstaan beschadigingen van weefsels, merendeels op basis van vasculitis (beginnend met schade aan het endotheel van kleine bloedvaten met als gevolg o.a. nier- en levercelbeschadigingen, meningitis, myositis), evenals de daarmee gepaard gaande symptomen (zoals bloedingen, geelzucht en geen of weinig urineproductie, spierpijn, hoofdpijn). Na ongeveer de zevende tot tiende ziektedag verdwijnen de leptospiren uit de bloedbaan en de weefsels maar zij blijven nog enige tijd aanwezig in de nieren. Er bestaat geen documentatie over blijvende orgaanbeschadiging. Ook bij ernstige beschadiging van weefsels treedt waarschijnlijk volledig herstel op. 2.2 Incubatieperiode Twee tot dertig dagen , gemiddeld zeven tot twaalf dagen. 2.3 Ziekteverschijnselen Leptospirose kan zich openbaren in een spectrum gaande van een milde griepachtige vorm tot een zeer ernstige, soms dodelijke vorm. De ziekteverschijnselen zijn uiterst variabel en het ziektebeeld kan overeenkomen met die van een groot aantal andere ziekten zoals influenza, hepatitis, gele koorts, (virale) hemorragische koortsen zoals dengue en hantavirusinfectie, meningitis, pneumonie, malaria en nog andere. Ongeveer 10% van de leptospirosen heeft een ernstig beloop waarbij elke combinatie van nierinsufficiëntie, icterus en hemorragische diathese kan optreden. Soms treden hartritmestoornissen of een cardiovasculaire collaps op. In Nederland heeft ongeveer 5% van alle gerapporteerde gevallen een dodelijke afloop. Het merendeel van de infecties, verloopt mild tot matig. Milde vormen van leptospirose worden vaak niet herkend. Asymptomatische infecties komen zeker voor maar kwantitatieve gegevens ontbreken.

Leptospirose is een belangrijke zoönose die wereldwijd voorkomt maar die vooral een hoge incidentie heeft in
vochtige tropische en subtropische gebieden. In Nederland worden jaarlijks circa 30 gevallen van ernstige
leptospirose gediagnosticeerd. Iets meer dan de helft van de mensen met een leptospirose-infectie lopen deze op
tijdens recreatieve bezigheden. Ongeveer eenderde wordt opgelopen in het buitenland, vaak tijdens
avontuurlijke en sportieve activiteiten in de tropen. Leptospirose is een seizoensziekte met een duidelijke piek
gedurende de late zomer - begin herfst. De klinische diagnose van leptospirose varieert van mild tot zeer ernstig
en de ziekte kan een dodelijk verloop hebben. De klinische diagnose wordt bemoeilijkt door een veelheid aan
wisselend voorkomende, vaak aspecifieke klachten en lichamelijke bevindingen. Diagnostische ondersteuning
vanuit het laboratorium is daarom onontbeerlijk. Conventionele diagnostische testen zijn echter bewerkelijk,
vereisen ervaring en zijn niet altijd betrouwbaar. Standaardtechnieken worden slechts in enkele expertcentra
toegepast. In Nederland is dit het WHO/FAO/OIE/RIVM Leptospirose Referentie Centrum, gevestigd binnen de
afdeling KIT Biomedical Research van het Koninklijk Instituut voor de Tropen te Amsterdam. De moeilijke
klinische en laboratoriumdiagnostiek zijn de belangrijkste redenen van het missen van de diagnose leptospirose.
In deze zin is leptospirose wereldwijd een ernstig ondergediagnosticeerde ziekte. Recent zijn er betrouwbare
sneltesten voor de diagnose van leptospirose op de markt gekomen die ook onder ‘primitieve’ omstandigheden
toegepast kunnen worden. Mogelijk dragen deze bij tot een betere diagnose en een daaruit voortvloeiende
verhoogde waakzaamheid voor leptospirose.

Lees meer

Vraag je reisgids hier aan
Eigen-Wijze reizen : Vraag nu gratis aan! Vraag de GRATIS Sunweb zomergids aan! Vraag de gratis ardennen brochure aan Gratis Beaches Budget Holidaysbrochure Familievakanties gratis brochure Brochure Vacansoleil
Tags:leptospirose, zoönosen, syndroom van Weil